شنبه ۱۴۰۵/۰۶/۱۴
1405/6/14 / سیاسی
به گزارش خبرگزاری بسیج پرس؛ ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» که گفته میشد قرار است نماد قدرت آمریکا در منطقه باشد؛ غولی فولادی با طول بیش از ۳۳۰ متر، نزدیک به ۱۰۰ هزار تن وزن، دو راکتور هستهای، دهها هواپیمای جنگی و حدود پنج هزار ملوان و تفنگدار دریایی. ناوی که ورودش به منطقه قرار بود برای ایران پیام قدرت، تهدید و بازدارندگی داشته باشد.
اما سرانجام پس از ۲۸۶ روز حضور در دریا، در حالی راهی تایلند شد که تصاویر منتشرشده از آن، بدنهای زنگزده و رنگورورفته را نشان میداد و گزارشهای رسانههای آمریکایی از خستگی شدید خدمه، مشکلات تدارکاتی، کمبود برخی مواد غذایی و حتی بحران سلامت روان در میان کارکنان حکایت داشت.
این پایان مأموریت ناوی بود که واشنگتن میخواست با آن هیبت قدرت نظامی آمریکا را به رخ بکشد؛ اما در پایان، آنچه بیشتر از هر چیز دیده شد، آثار فرسایش حضور طولانی آمریکا و شکست در منطقه بود.
«یواساس آبراهام لینکلن» با شماره بدنه «سیویان-۷۲» از ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز نیروی دریایی آمریکاست که در سال ۱۹۸۹ وارد خدمت شد.
این ناو حدود ۳۳۳ متر طول دارد و وزن آن در حالت بارگیری کامل به حدود ۱۰۰ هزار تن میرسد. دو راکتور هستهای، نیروی محرکه آن را تأمین میکنند و سرعت آن به بیش از ۳۰ گره دریایی میرسد.
عرشه پرواز عظیم لینکلن میتواند دهها هواگرد را در خود جای دهد؛ از جنگندههای اف-۱۸ هورنت و سوپر هورنت گرفته تا هواپیمای هشدار زودهنگامای-۲ هاوکآی، هواپیمای جنگ الکترونیکایای-۱۸جی گرولر و بالگردهای سیاچ-۶۰ و اساچ-۶۰.
در واقع، آبراهام لینکلن را باید یک پایگاه هوایی شناور دانست؛ پایگاهی که آمریکا میتواند هزاران کیلومتر دورتر از خاک خود مستقر کند.
آبراهام لینکلن در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵ بندر سندیگو را ترک کرد.
قرار بود مأموریتی دریایی را انجام دهد، اما با تشدید تنش میان ایران و آمریکا، این ناو به منطقه خاورمیانه منتقل شد و بخش عمدهای از مأموریت خود را در عملیات علیه ایران و حمایت از محاصره دریایی سپری کرد.
بر اساس اعلام نیروی دریایی آمریکا، لینکلن سرانجام ۲۸۶ روز در دریا بود؛ رقمی که آن را به یکی از طولانیترین استقرارهای ناوهای هواپیمابر آمریکایی در دوران معاصر تبدیل کرد.
اما بخش مهمتر ماجرا این است که طبق گزارشهای رسانههای آمریکایی، لینکلن برای ماهها امکان استفاده از یک «بندر آزادی» معمول را نداشت؛ بندری که ملوانان بتوانند از کشتی پیاده شوند، چند روز استراحت کنند و دوباره به مأموریت بازگردند.
یکی از مهمترین بخشهای داستان لینکلن به بحرین بازمیگردد.
روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز گزارش داد که مشکلات تأمین و تدارکات ناوهای آمریکایی پس از حمله ایران و آسیب شدید به تأسیسات نیروی دریایی آمریکا در بحرین آغاز شد.
پایگاه «مرکز پشتیبانی نیروی دریایی بحرین» یکی از مهمترین مراکز پشتیبانی آمریکا در منطقه و محل استقرار ناوگان پنجم این کشور است.
با آسیب دیدن این زیرساخت، آمریکا مجبور شد بخش مهمی از شبکه تدارکاتی خود را به دیهگو گارسیا در اقیانوس هند منتقل کند؛ جزیرهای دورافتاده که حدود ۲۲۰۰ مایل با نیروهای آمریکایی فعال در دریای عمان فاصله دارد.
گزارش نیویورکتایمز که بعداً توسط رسانههایی مانند تسکاندپرپِس بازتاب یافت، توضیح میدهد که این تغییر مسیر، فاصله انتقال تجهیزات را بهشدت افزایش داد و باعث شد رساندن تدارکات به ناوهای آمریکایی دشوارتر و کندتر شود.
به نوشته تسکاندپرپس، کشتیهای تدارکاتی در برخی مسیرها مجبور بودند بیش از چهار هزار مایل برای رساندن تجهیزات به نیروهای آمریکایی طی کنند. این رسانه همچنین به نقل از کارشناسان دریایی تأکید کرد که ناوهای هواپیمابر در شرایط معمول به شکل منظم به تأمین مجدد نیاز دارند.
به زبان سادهتر، جنگ به زنجیره تدارکاتی آمریکا ضربه زد و فاصله میان انبار و ناو جنگی را هزاران کیلومتر افزایش داد.
ماجرا حتی در دیهگو گارسیا نیز بدون حادثه نماند.
طبق گزارشی که درباره این مسئله منتشر شد، پس از تبدیل شدن دیهگو گارسیا به مرکز اصلی تدارکات آمریکا، ایران در ۲۰ مارس دو موشک بالستیک میانبرد به سمت این جزیره شلیک کرد.
بر اساس همان گزارش، یکی از موشکها پیش از رسیدن به جزیره در اقیانوس هند سقوط کرد و دیگری توسط یک ناو جنگی آمریکایی رهگیری شد.
این مسئله از منظر راهبردی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا آمریکا برای دور کردن زنجیره تدارکاتی خود از تیررس منطقه، مجبور شد آن را به جزیرهای در فاصله هزاران کیلومتری منتقل کند؛ اما همان نقطه نیز از فشار جنگ در امان نماند.
گزارشهای منتشرشده درباره زندگی خدمه لینکلن شاید تکاندهندهترین بخش این ماجرا باشد.
روزنامه ایندیپندنت به نقل از خانوادههای برخی خدمه از کمبود غذا، خرابی توالتها، دوشهای کپکزده، مشکلات آب گرم و اختلال در خدمات رختشویی خبر داد.
در برخی روایتها حتی از نبود طولانیمدت شیر و کاهش دسترسی به مواد غذایی تازه سخن گفته شد.
گزارش تسکاندپرپس نیز به مشکلات تأمین مواد غذایی پرداخت و توضیح داد که طولانی شدن مسیرهای تدارکاتی، رساندن مواد فاسدشدنی را دشوار کرده است. این رسانه به نقل از یک کارشناس دریایی نوشت که ناوهای هواپیمابر معمولاً بسته به شدت عملیات، هر چند روز یکبار به تأمین مجدد نیاز دارند
ارتباط با ما | درباره ما | خبرنامه | آرشیو
COPYRIGHT © کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به معاونت روابط عمومی سپاه حضرت محمد رسول الله (ص) تهران بزرگ میباشد و استفاده از آن با ذکر منبع بلامانع است.
