1405/7/15 / سیاست
به گزارش خبرگزاری بسیج پرس؛ آقای صفری در این نوشتار، بخش مهمی از نفوذ ایران را ناشی از موقعیت جغرافیایی در مجاورت مسیرهای حیاتی انرژی و تجارت جهانی، بهویژه «تنگه هرمز»، «خلیج فارس» و «دریای عمان» میداند.
وی از این موقعیت با عنوان «قدرت گلوگاهی» یاد میکند؛ مفهومی که بیانگر توان اثرگذاری بر محاسبات راهبردی سایر بازیگران است. بر این اساس، ایران میتواند حتی بدون ورود به جنگ کلاسیک، هزینههای اقتصادی، امنیتی و سیاسی اقدامات رقبای خود را به نحو چشمگیری افزایش دهد.
جناب آقای صفری تأکید دارد که این محیط دریایی را باید در پیوندی ناگسستنی با مسیرهای منتهی به «بابالمندب» و «دریای سرخ» دید؛ چرا که بروز بحران در یک نقطه، زنجیرهای از اثرات را بر کل شبکه تجارت و انرژی جهانی تحمیل میکند.
این کارشناس ارشد ژئوپلیتیک در پایان نتیجه میگیرد که جغرافیا به ایران این امکان را میدهد تا با بهرهگیری از اهرمهای نامتقارن، ضعفهای نسبی احتمالی در شاخصهای قدرت سخت را جبران کند. به اعتقاد صفری، «شمشیر نامرئی» در این روایت، ترکیبی از جغرافیا، گلوگاههای راهبردی و قابلیت تحمیل هزینه است که بیش از هر چیز، در خدمت بازدارندگی و تقویت قدرت چانهزنی سیاسی قرار دارد.