کم و زیاد نخوابید تا زوال عقل نگیرید

1405/7/15   /   دانستنی ها

به گزارش خبرگزاری بسیج پرس؛ مدت‌ها گزارش می‌شود که با خواب باکیفیت افزایش میزان خطر (دم‌انس) مرتبط با دانسته‌های می‌شود، اما بهینه‌ای از خواب شبانه را برای به حداقل رساندن خطر ابتلا به این بیماری در دوران سالمندی مشخص کرده‌اند.

تیمی از دانشگاه یورک (York) در کانادا با استفاده از نتایج حاصل از ۶۹ مطالعه پیشین، یک تحلیل آماری انجام شده تا ارتباط سه عامل فعالیت بدنی، مدت زمان نشستن و مدت زمان خواب را با زوال عقل بررسی کنند.

اینها همگی‌هایی هستند که تا حدی می‌توانیم آنها را کنترل کنیم. نتایج این تحلیل‌ها نشان داد که ۷ تا ۸ ساعت خواب شبانه، میزان ایده‌آلی برای رسیدن به خطر زوال عقل است.

علاوه بر این، پژوهشگران دریافتند که نشستن طولانی‌مدت (بیش از ۸ ساعت در روز) فقدان فعالیت بدنی (کمتر از ۱۵۰ دقیقه در هفته) نیز با افزایش قابل‌توجه احتمال وقوع زوال عقل مرتبط هستند.

در مقاله منتشر شده خود می‌نویسند: فعالیت‌های بدنی منظم، کاهش زمان بی‌تحرکی و خواب شبانه مناسب (۷ تا ۸ ساعت) می‌توان با تصور خطر به زوال (دمانس) مرتبط و عواملی هستند که به‌طور بالقوه می‌توانند آن‌ها را برای دریا یا به تعویق انداختن زوال عقل تغییر داد.

خواب کمتر از ۷ ساعت در شب با افزایش ۱۸ درصدی خطر زوال عقل مرتبط بود، در حالی که خواب بیش از ۸ ساعت در شب با افزایش ۲۸ درصدی این خطر همراه بود.

این یافته‌ها با مطالعات پیشین که نشان‌دهنده خواب بیش‌ازحد است، می‌تواند به اندازه کم‌خوابی برای سلامت ما مضر باشد، همخوانی دارند.

اگر به دنبال هدفی مشخص هستید، بازه زمانی بین ۷ تا ۸ ساعت بهترین گزینه به نظر می‌رسد.

با این، پژوهشگران می‌سازند که رابطه علت و حال را نشان می‌دهند. این یافته‌ها نشان‌دهنده همبستگی هستند، نه ارتباط مستقیم.

علاوه بر این، تشخیص تفاوت میان عوامل محرک و پیامدها می‌تواند باشد. برای مثال، تحقیقاتی وجود دارد که نشان می‌دهد خواب بیش‌ازحد می‌تواند نشانه‌ای از شروع بیماری آلزایمر باشد، نه صرفاً عاملی که باعث ایجاد این بیماری می‌شود.

اگر ارتباط با فعالیت بدنی و توصیه‌های مربوط به پرهیز از نشستن طولانی‌مدت‌ها را نیز به این موارد اضافه کنیم که هر دو پیشتر با مشکلات سلامت مغز مرتبط هستند، می‌توانند با مجموعه‌ای از رفتارها روبرو شوند که برای مغز مفید هستند.

پژوهشگران خود آزمایش مستقیم انجام ندادند، اما به ورزش، تحرک منظم و خواب در حفظ جریان خون فعال در مغز، پاکسازی مواد زائد از نورونها و محافظت از سایر بخش‌های بدن مرتبط با مغز (مانند قلب) اشاره می‌کنند.

با توجه به اینکه هنوز درمان برای این بیماری وجود ندارد و پیش‌بینی می‌شود مبتلایان به زوال عقل در سال‌های آینده افزایش یابد، مشتاقانه‌ها به دنبال راهکارهایی هستند که افراد از طریق آنها، احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مانند آلزایمر را از همان ابتدا کاهش می‌دهند.

تخمین زده می‌شود که با عوامل خطرساز مرتبط با زندگی، می‌توان از حدود نیمی از مواردی که سبک کرد.

پژوهشگران می‌گویند: در مجموع، الگوی رفتاریِ مبتنی بر تحرک سالم می‌تواند اثرات عروقی، نوروتروفیک (مؤثر بر رشد و بقای سلول‌های عصبی) و ضدالتهابی ایجاد کند که همگی به سلامت مغز کمک کرده و می‌توانند شروع یا پیشرفت زوال عقل را به تعویق بیندازند.

یکی از این پژوهشگران، تعداد بالای افراد شرکت کننده در آن نزدیک به 4.5 میلیون نفر است.

همچنین شایان ذکر می کند که این داده ها شامل افراد 35 ساله و بالاتر می شود. سنی که بسیار پایین‌تر از نقطه آغازین بررسی بسیاری از مطالعات دیگر درباره زوال عقل است.

تمام مطالعات بررسی‌شده، شرکت‌کنندگان را از زمانی که فاقد ذوال عقل بودند، تحت پایش قرار دادند و سپس میزان بروز این بیماری را در گذر زمان ارزیابی کردند.

با این حال، شرح‌هایی نیز وجود دارد. بررسی‌های انجام‌شده از نظریه روش گردآوری و تلفیق داده‌ها، تفاوت‌های قابل‌توجهی با بررسی‌ها و میزان اطلاعات موجود درباره برخی رفتارها بیشتر از سایر موارد بود. برای مثال، تنها 3 مورد از 69 مطالعه به‌طور خاص به بررسی عادت‌های کم‌تحرکی (نشستن طولانی‌مدت) پرداخته شد.

پژوهشگران می‌گویند گردآوری داده‌های بیشتر در مورد ارتباط میان خطر زوال عقل و صرف بسیاری از روزها در حالت نشسته می‌توانند یکی از مسیرهای مطالعات آتی باشند.

آنها افزودند: برای درک بهتر رابطه میان فعالیت بدنی، رفتار کم‌تحرک و خواب با خطر زوال عقل، به مطالعات آتی با حضور افراد میانسال و پیگیری‌های طول‌مدت که شامل تغییرات رفتارهای حرکتی در گذر زمان، نیاز است.

این پژوهش در نشریه PLOS One منتشر شده است.