1405/6/16 / سرمقاله و یادداشت
به گزارش خبرگزاری بسیج پرس؛ در جهان امروز، هرچه چرخ زمان به جلو میشکند، گویی انسان مدرن در برابر عبرتهای تاریخ کورتر میشود. چرا دنیای پستمدرن، با تمام پیشرفتهای تکنولوژیکش، نتوانسته است از تراژدیهای پیشین درس بگیرد؟ پاسخ ساده است: زیرا تاریخ را نخواندهاند و اکنون محکوم به تکرار آن هستند.
ما در دنیایی زندگی میکنیم که در عین ادعای آزادی، در حصار خودساختهای از اندیشههای پوچگرایانه گرفتار است. دنیایی که ریشههایش را در جدایی دین از سیاست و نفوذ جریاناتی چون ماسونیسم در آغاز قرون وسطی دارد و در آغاز هزاره جدید، به بنبستی گریزناپذیر رسید. این تفکر مادیگرایانه که وجهه متناقضی از دموکراسی را پیش میکشد، در واقعیت، تنها ابزاری برای اشباع طمعهای امپریالیستی است.
نگاهی به جغرافیای سیاسی «منطقه بیضی انرژی» در غرب آسیا بیندازید؛ جایی که طمع قدرتهای جهانی، خاکسترهای غزه را به میراث گذاشت، سوریه را به ویرانهای بدل کرد و افغانستان را غارتزده. اینها تماماً ثمره اندیشههایی است که خون ملل آزاده را میمکند تا تشنهی قدرت بیحد و حصر باشند.
اما در میان این خاموشیها و ویرانیها، ایرانِ مقتدر، با تکیه بر اعجاز مکتب امامین و روح جاری در انقلاب اسلامی، ایستاده است. ایرانی که از آموزههای دین مبین و عبرتهای عاشورایی قدرت گرفته تا در برابر هرگونه سلطه، سینه سپر کند.
وقتی امروز به چهرههای قدرتطلب جهان مینگریم، یادآورِ آن لحظاتی میشویم که تاریخ، حکم خود را صادر میکرد. تصویر زوال جسمانی و روانی کسانی که گمان میکردند بر جهان چیره شدهاند، ما را به یاد قیام مختار و سرنوشت شمر میاندازد؛ همانجا که خون مبارک سیدالشهدا (ع) تبدیل به تازیانهای شد بر پیکر ظالمان.
حقیقت این است که هر قدرتی که بر پایه ظلم و نادیده گرفتن آیات الهی بنا شود، سرآمدی جز خسران نخواهد داشت. همانگونه که در کلام قدسی آمده است: «إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ» (بهراستی انسان در خسران است).
باید دانست که هر اندازه هم که ظالمین در منجلاب قدرت دست و پا بزنند، عاقبت آنها محتوم است. چرا که تاریخ هرگز فراموش نمیکند و انتقام الهی از مجرمان، قانونی است که هیچگاه تغییر نمیکند: «وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ».