وقتی بازی، یک کلاس درس برای مغز است

1405/7/21   /   دانش و فناوری

به گزارش خبرگزاری بسیج پرس به نقل از کارشناسان روانشناسی کودک؛ وقتی نونهالان در گروه‌های کوچک مشغول بازی با توپ می‌شوند، در واقع در حال شرکت در یک کارگاه عملی برای تقویت مهارت‌های زیر هستند:

 ۱. افزایش تمرکز :

برای هدف‌گیری و دریافت توپ، مغز باید نویزهای محیطی را حذف کرده و تمام توان پردازشی خود را روی مسیر حرکت توپ متمرکز کند. این «توجه پایدار»، تمرینی عالی برای بهبود عملکردهای اجرایی مغز است.

۲. تقویت اعتماد به نفس :

هر پرتاب موفق و دریافت صحیح، پیامی مثبت به مغز ارسال می‌کند: «من توانمندم». تکرار این موفقیت‌ها در حضور همسالان، باعث ترشح دوپامین شده و حس کفایت و خودباوری را در فرد تثبیت می‌کند.

 تقویت پیوندهای اجتماعی:

بازی گروهی، یک زبان مشترک است. هماهنگی برای پیشبرد بازی، احترام به نوبت و تشویق یکدیگر،باعث تقویت «هوش هیجانی» (EQ) و ایجاد حس تعلق به گروه می‌شود.دوستی‌ها در جریان این تعاملاتِ غیررسمی،عمیق‌تر شکل می‌گیرند.

۴. مدیریت وکنترل هیجان :

شاید مهم‌ترین بخش بازی،لحظه‌ی خطا یا باختن باشد. بازی با توپ به نوجوان می‌آموزد که چگونه هیجانات شدید (مثل ناامیدی یا هیجان بیش از حد) را در لحظه مدیریت کند و دوباره به حالت تعادل بازگردد.این تمرین،زیربنای تاب‌آوری در مواجهه با چالش‌های زندگی واقعی است.

نتیجه‌گیری:زبازی، زبان کودکان و نوجوانان است.اگر می‌خواهیم آن‌ها مهارت‌های زندگی را بیاموزند، بیایید ابزارش را به دستشان بدهیم: یک توپ و فضایی برای بازی!