حزب توسعه ملی در بیانیه اخیر خود، با گره زدن مطالبات اقتصادی مردم به آنچه «بحران حاکمیتی» نامیده شده، سعی دارد نظام را در یک تنگنای ساختگی قرار دهد.

1405/5/3   /   سیاسی

گفتگوی خبرگزاری بسیج پرس با آقای صفری کارشناس ارشد ژئوپلتیک:

حزب توسعه ملی در بیانیه اخیر خود، با گره زدن مطالبات اقتصادی مردم به آنچه «بحران حاکمیتی» نامیده شده، سعی دارد نظام را در یک تنگنای ساختگی قرار دهد. آنها معتقد هستند هدف از این اقدام، نشان دادن حاکمیت به‌عنوان عنصری «غایب» یا «ناتوان» است تا در نهایت، جریان اصلاحات بتواند خود را به‌عنوان «تنها راه نجات» و «تسهیل‌گرِ مذاکره» به جامعه معرفی کند. تکرار سناریوی خیابان فلسطین: آقای صفری کارشناس ارشد ژئوپلتیک در بخشی از این یادداشت، به وقایع سال ۱۳۷۸ اشاره کرد: «جریان رادیکال پیش‌تر نیز نشان داده است که چگونه می‌تواند مطالبات اجتماعی را به سمت اهداف سیاسی خاص هدایت کند.» آقای صفری با یادآوری وقایع دوم خرداد ۷۸، استدلال می‌کند که هدایت خشم مردم به سمت «انتهای خیابان فلسطین» و «درب وزارت کشور»، بخشی از پروژه‌ای برای بازگشت به قدرت از طریق التهابات خیابانی بود؛ الگویی که به باور وی، اکنون با ماسکی جدید در حال بازتولید است. کنایه به «غیبت رهبری»؛ خطری برای امنیت روانی: طرح کلیدواژه‌هایی چون «غیبت رهبری در صحنه‌های تصمیم‌گیری»، نه یک نقد منصفانه، بلکه کنایه‌ای خطرناک برای القای فضای خلأ قدرت است. ایشان در پایان هشدار می‌دهد که این راهبرد، اگرچه با شعار «معاش و آزادی بیان» مطرح می‌شود، اما در اصل تله‌ای برای نادیده گرفتن واقعیت‌های میدانی و ایجاد ناامیدی در جامعه است تا مسیر برای امتیازگیری‌های سیاسی هموار شود.