پیوندها درباره سایت ارتباط با ما
   
دوشنبه 27 آذر 1396

           
همراه با کاروان امام حسین(ع) تا کربلا؛
تاریخ : 12/مهر/1395 - 20:45 کد خبر : 84079

جزای کسی که صدای یاری امام(ع) را بشنود و بها ندهد

بسیج پرس - امام حسین(ع) بر اساس رحمت و محبت خود و خصلت صالحیتی که خداوند در وجود ایشان قرار داده است و در مقام دستگیری از افراد، خود به خیمه افراد می رفت و آنها را دعوت به همراهی می ‌کرد.


جزای کسی که صدای یاری امام(ع) را بشنود و بها ندهد

به گزارش بسیج پرس؛ کاروان اباعبدالله الحسین(ع) در ادامه مسیر خود به منزل شقوق رسیدند که در نوزدهم و احتمالاً بیستم ذی‎الحجه بود. آنجا محل نزول کاروانهای قبایل بنی اسد و بنی نهشل و دارای برکه‎ها و چاه‎های متعدد بوده است که منزل ثعلبیه پس از آن قرار دارد. امام حسین(ع) به همراه اصحاب خود مدت زمان اندکی را در این مکان توقف کردند.

خبر شهادت مسلم و هانی

بنا بر نقلی در این مکان بود که خبر شهادت مسلم بن عقیل و عروة بن هانی به امام حسین(ع) رسید. حضرت که خبر مرگ مسلم را شنیدند چشمهایشان پر از اشک شد و بنابر نقلی چند بار «إنا لله و إنا إلیه راجعون» گفتند و سپس این آیه قرآن را تلاوت کردند: «مِنَ الْمُؤْمِنینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‏ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدیلاً؛ از میان مؤمنان مردانى‌‏اند که به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا کردند، برخى از آنان به شهادت رسیدند و برخى از آنها در انتظارند و تبدیل نکردند».(احزاب، 23).

به قول شهید مطهری در کتاب حماسه حسینی «امام با خواندن آیه می‌خواهند بفهماند که ما فقط برای کوفه نیامدیم، کوفه سقوط کرد که کرد، حرکت ما معلول دعوت مردم کوفه نبوده است و یکی از عواملی بوده که برای ما این وظیفه را ایجاد می‌کرد که از مکه بیابیم به طرف کوفه، ما وظیفه سنگین تر و بزرگ تری داریم. مسلم به پیمان خود وفا کرد و کارش گذشت و شهید شد. آن سرنوشت را باید ما هم پیدا کنیم». (حکایتها و هدایتها)

امام حسین(ع) در ادامه در حق ایشان این دعا را خواندند: «اللهمّ اجعل لنا و لهم الجنّة نزلا و اجمع بیننا و بینهم فی‏ مستقرّ رحمتک‏ و رغائب‏ مذخور ثوابک؛ خداوندا برای ما و آنها بهشت کرامت فرما و ما را در جایگاه رحمت و پاداش ذخیره شده مرغوب خود جمع فرما».

اینکه امام(ع) فرمودند برای ما و آنها یک جنت(الجنة) قرار بده، بهترین افتخاری است که می‎تواند نصیب شخص مؤمن و محب و تابع اهل بیت عصمت و طهارت(ع) شود، در واقع این دو شهید بزرگوار طبق همین دعای امام حسین(ع) همنشین حضرت در بهشت شدند و نیز امام(ع) به این اکتفا نکردند و در ادامه فرمودند حتی آنها را همراه من در جایگاه رحمت و ثواب خودت قرار بده، بنابراین مسلم و هانی در بهشت و ثوابهای آنجا در کنار امام حسین(ع) قرار گرفتند.

حال باید پرسید که مهم‎ترین ویژگی این دو شهید بزرگوار یعنی مسلم و هانی چه چیزی بود که به این جایگاه رفیع دست یافتند؟ بخشی از آن را حضرت در همان آیه قران بیان فرمودند: «مِنَ الْمُؤْمِنینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ؛ از مؤمنین مردانی هستند که به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا کردند». بنابراین با توجه به آیات و احادیث در می‎یابیم که خداوند در روز «الست» از خلایق نسبت به نصرت اهل عترت(ع) عهد و میثاق گرفته بود که مسلم و هانی طبق این آیه‎ای که امام حسین(ع) بیان فرمودند، بدان عهد وفا کردند.

مؤمنانی که به عهد خود صادقانه وفا کردند

کاروان امام حسین (علیه‌السلام) در ادامه حرکت خود به سوی کوفه به قصر بنی‌مُقاتِل رسید. این منزل از منزل‌گاه‌های نزدیک کوفه است که امام حسین(ع) در آنجا بیتوته کرد سپس شبانه راهی نینوا شد. در این مکان بود که شخصی به نام عبیدالله بن حر جعفی با حضرت مواجه شد. امام(ع) شخصی را که گفته می‎شود حجاج بن مسروق جعفی بود را به خیمه او می‎فرستند، اما دعوت حضرت را قبول نمی‎کند.

عبید الله بن حرّ گفت: «انّا لله و انّا الیه راجعون» و الله من از کوفه بیرون نیامده‏‌ام مگر به این خاطر که نمى‏‌خواستم وقتى که حسین به کوفه وارد مى‏‌شود من آنجا باشم، [حال بدانچه از آن فرار مى‏‌کردم مبتلا شده‌ام] و الله نه مى‏‌خواهم من او را ببینم و نه او مرا ببیند. بعد از آن امام حسین(ع) خود به خیمه او رفت و فرمود: به راستى اگر در این موقع توبه نکنى و مرا یارى نکنى خداى عز و جل‏ بدان چه کردى مؤاخذه‏‎ات کند، پس مرا نصرت کن تا جدم برابر خداى تبارک و تعالى شفیع تو باشد؛ فَتَنْصُرَنِی وَ یَکُونَ جَدِّی شَفِیعَکَ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى‏.

گفت یا ابن رسول اللَّه اگر یاری‎ات کنم اول کس باشم که جانم را قربانت کنم، اما این اسبم را تقدیمت کنم که به خدا هر وقت سوارش شدم هر چه را خواستم دریافتم و هر که قصد مرا کرده است از او نجات یافتم؛ او را بگیر. امام حسین(ع) از او روی گردانید و فرمود: ما را نیازى به تو و اسب تو نیست. بعد امام(ع) به این آیه استشهاد کردند: «وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً؛ و من گمراهان را به کمک خود نپذیرم» اما برو و نه با ما باش و نه برعلیه‌ ما، زیرا هر که فریاد و شیون ما خاندان را بشنود و اجابت نکند خدا او را به رو در دوزخ می‎اندازد؛ فَإِنَّهُ مَنْ سَمِعَ وَاعِیَتَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ ثُمَّ لَمْ یُجِبْنَا کَبَّهُ اللَّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِی نَارِ جَهَنَّم‏». (أمالی صدوق، ج155)

خداوند در این صحنه درسهای زیادی را قرار داده است که هر فراز آن نیاز به دقت نظر زیادی دارد. امام حسین(ع) بر اساس رحمت و محبت خود و خصلت صالحیتی که خداوند در وجود ایشان قرار داده است و در مقام دستگیری از افراد، خود به خیمه افراد می‎رفت و آنها را دعوت به همراهی می‎کرد وگرنه امام(ع) که به اذن خداوند تمام عالم در ید قدرت اوست، نیاز به کمک دیگران نداشت. شاهد بر اینکه درخواست ملائک و اجنه مبنی بر نصرت و یاری خود را رد کردند، لذا زمانی که امیدی در همراهی او نیافتند، فرمودند «ما را نیازى به تو و اسب تو نیست» یعنی ما خواستیم از تو دستگیری کنیم تا در پرتو نصرت ما به بالاترین درجات ایمان و نعمات خداوند برسی و نیز مورد شفاعت پیامبر(ص) قرار بگیری. سپس امام(ع) با این آیه او را متنبه کردند:  «وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً؛ من گمراهان را به کمک خود نپذیرم».

اما با این وجود امام حسین(ع) دست از نصیحت وی بر نداشتند و فرمودند: از اینجا دور شو و حالا که ما را همراهی نمی‎کنی بر ضد ما نباش که هر کس صدای ما را بشنود و دعوت ما را اجابت نکند، خداوند او را وارد جهنم می‎کند.


انتهای پیام//

           


دیدگاه
لطفا دیدگاه خود را با حروف فارسی بنویسید
"بسیج پرس" مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبین است.
"بسیج پرس" از انتشار دیدگاه هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی احترامی به اشخاص قومیت ها عقاید دیگران موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه های دین مبین اسلام باشد معذور است.
دیدگاه ها پس از تائید مدیر بخش مربوطه منتشر می شود.



اخبار مرتبط



چند رسانه ای

آخرین اخبار
پربازدیدترین
اخبار رده ها

خبرگزاری سپاه محمد رسول الله (ص) تهران بزرگ - بسیج پرس