پیوندها درباره سایت ارتباط با ما
   
سه شنبه 30 آبان 1396

           
تاریخ : 04/مهر/1396 - 09:57 کد خبر : 101880

در دفاع مقدس وحدت فرهنگی و انقلابی در کشور وجود داشت

بسیج پرس - نماینده مردم مسجد سلیمان در دوران دفاع مقدس گفت: امام بزرگوار پیشوای انقلاب اسلامی فرمودند: رمز پیروزی ما وحدت کلمه است. این وحدت کلمه را سعی کردیم در همه مراحل زندگی از جمله در قانونگذاری جاری وساری کنیم


در دفاع مقدس وحدت فرهنگی و انقلابی در کشور وجود داشت

مجلس سوم شورای اسلامی که در اواخر دوران جنگ شروع به کار کرد،یکی از حساس ترین زمان ها برای نمایندگان مردم شهر های جنگ زده و آسیب دیده بود، چرا که برای بازسازی آنها نیاز به همت و تلاش نمایندگان مجلس بود، برای درک بهتر این حساسیت و واکاوی مسائل مربوط به مجلس در دوران بعد از جنگ، بر آن شدیم تا مسایل مربوطه را از زبان دکتر جهانشاه دانش نماینده مردم مسجد سلیمان که شدیدترین بمباران‌های هوایی را تجربه و مردمش سخترین روزها را سپری کردند بشنویم، این مصاحبه را در زیر می‌خوانیم:

آذر ماه که ما وارد مجلس شدیم جنگ هنوز تمام نشده بود و یک سال بعد از آن هم وجود داشت. بعد از جنگ و شروع عملیات بازسازی مناطق تخریب شده که شامل کل مناطق استان خوزستان اعم از شهرستان‌های شمالی و شهرستان‌های جنوبی می‌شد.  شهرستان‌های شمالی کمتر آسیب دیده بودند به‌ غیر از شهرستان دزفول که تعداد موشک‌های بیشتری خورده بود شهرستان جنوبی بخصوص خرمشهر و آبادان بیشترین آسیب را در جنگ دیدند.

 

بودجه بازسازی بر حسب تخریب های صورت گرفته بود


بر اساس برنامه های ارائه شده از سوی بنیاد مهاجرین جنگ تحمیلی و بنیادی که بحث بازسازی را مطرح میکرد و به نام ستاد بازسازی معروف شده بود یک سری اعتباراتی برابر بودجه داده می‌شد، اعتبارات در استانداری استان خوزستان بر حسب هر تخریبی که صورت گرفت و تعداد موشک‌هایی که زده شده بود، معمولا بیشتر تخریب‌ها از ناحیه موشک بود و هواپیماهای میگ عراقی بعضی از نقاط را تخریب میکردند. در مجلس برای کل مناطق جنگ زده اعتبار گرفته میشود و به یک نسبی توزیع میشد.

بمب‌باران خسارت‌های سنگینی به مسجد سلیمان وارد کرد


در مواقعی که منابع محدود بود وبا کمبود بدجه مواجه بودیم به واسطه پیشنهاد ستاد بازسازی، ناگزیر بازسازی طی چند سال انجام می‌شد، ولی ستاد بازسازی اکثر نقاط شهرستان ما خوب عمل کرد و می‌توان گفت ترمیمات لازم صورت گرفت، در شهرستان مسجد سلیمان کمتر ، البته سه تا بخش که بعدها به سه تا شهرستان یعنی لالی و هفتکل و اندیکا تبدیل شدند از جتگ آسیب خیلی خیلی کمی داشتند ولی در حوزه ما بیشتر خود شهرستان که چندین بار بمباران شد و چندین بار موشک در محلات اصابت کرد و خسارات سنگین هم وارد شد. دریافت قرامت هم از عراق ای وارد پروسه ای شد که از طرف وزارت دفاع پشتیبانی یا شورای امنیت ملی تعقیب می‌شد یعنی به قانون نیاز داشت، گویا در دوره ی دوم قانون برای قرامتهای جنگی تصویب شده بود وزارت دفاع و پشتیبانی طرحی یا لایحه ای به  مجلس سوم می‌داد برای اینکه قرامتهای جنگی گرفته بشود اما در پرسه‌ی برنامه های دولت یعنی وزارت امور خارجه، وزارت دفاع و شورای امنیت ملی میرفت، عملا نمایندگان هر طرح و لایحه ای در این خصوص بود قالبا تصویب میکردند.

بعد تثبیت فرهنگ انقلابی، امنیت کشور باید تقویت می‌شدشد


خوشبختانه نمایندگان دوره‌ی سوم قالبا نیروهایی بودند که در جهاد و یا سپاه فعالیت داشتند و بسیاری از دوستانی که نماینده شده بودند از فرماندهان سپاه بودند و برادرانی بودند که در جنگ حضور داشتند، برخی در پشتیبانی و برخی هم در خود جبهه ها مشارکت می‌کردند و قالبا نیروهای آسیب دیده بودند، جانباز ، خانواده شهید و یا از رزمندگان و ایثارگر بودند. فرهنگ دفاع مقدس یا فرهنگ پاسداشت خون شهدا و فرهنگ انقلابی به تدریج جنبه‌های دیگری پیدا کرد و این فرهنگ تثبیت شده بود و کشور به حوزه امنیت قوی نیاز داشت در نتیجه بایستی به این‌گونه نیازها توجه بیشتری می‌شد. نیازها مشخص بود، یک بازسازی استان هایی که به صورت مستقیم درگیر جنگ بودند و دوم اینکه خیلی از استان‌هایی که درگیر جنگ نبودند از لحاظ امکانات و ماشین آلات خیلی ضعیف شده بودند چراکه اولویت اصلی جنگ بود و تمام امکانات دولت آن زمان می‌بایست در خدمت جنگ باشد.

 

بحران عدم توسعه و امکانات برای 97 هزار روستا وجود داشت


برای حفظ دفاع مقدس و فرهنگ دفاع مقدس در کلیه شعاعبی قبل از انقلاب و بعد از انقلاب ستادی به عنوان ستاد دفاع مقدس تشکیل شد . بعد از جنگ اولویت خیلی از کارها به بسیجیان و خانواده‌های معظم شهدا داده شد. در کشور خلاای وجود داشت و اون خلا این بود چون به سرعت ما بعد از انقلاب، سال ۵۹ جنگ تحمیلی ایجاد شده بود عملا خیلی از روستاها و خیلی از نقاط کشور که حدودا می‌شود گفت ۹۷ هزار روستای کشور و نزدیک به ۳۷۰_۳۸۰ تا شهرستان گرفتاری‌های خاصی داشتند، عدم توسعه از یک سو و عدم امکاناتی که به هرحال درخور شان ملت بزرگ ایران بود و ناگزیر اعتباراتی هم که سالانه تصویب می‌شد و تمام کشور هم درگیر بود معمولا اعتبارات بر حسب استعدادها تقسیم می‌شد و هیچ ایرادی هم‌نبود چرا که  بحث منطقه گرایی اصلا نبود و همه پذیرفته بودند که مناطق جنگ زده را باید بیشتر توجه کرد و بودجه‌ی بنیاد مهاجرین جنگ تحمیلی و بودجه ی ستاد بازسازی بیشتر بشود.

 


 

توسعه فرهنگ دفاع مقدس در اولویت بود


از لحاظ فرهنگی و فرهنگ دفاع مقدس و پاسداشت از خون شهدای جنگ تحمیلی و انقلاب یک رویه متعادل و متداول بود یعنی کسی از این رویه خروج نمی‌کرد و در نتیجه آنهایی‌ام که برایشان مساله بود و مشکل بود که تبعیضی نباشد، در دوره‌ی سوم ما سعی می‌کردیم که تبعیض لازم خیلی آشکار نباشد و اولویت بندی میشد که ما این فرهنگ را باید توسعه بدهیم و مجموعه ای که کلا سیستم‌های به اصطلاح تبلیغی و ارشادی کار میکنند تقویت بشوند، بیشتر منظور ما ماهیت کار سیستمی بود که وزارت ارشاد کار خودش رو بکند و سازمان تبلیغات هم کار خودش رو بکند و عملا چون هیچ خوراکی دیگری نبود جز اینکه این روند فرهنگ دفاع مقدس به پیش برود و توجه خاص به فرهنگ اسلامی و فرهنگ انقلابی اسلام در ایران باشد

 

مجلس در همه دوره ها با مباحث مربوط به ایثارگران موافقت می‌کرد


به هر حال همه ما مطمئن بودیم که این دو تشکیلات کارخودشان رو انجام میدهند، چه در حوزه ی هنر و موسیقی چه در حوزه ی کتاب و چه در حوزه های دیگر ، عملا نقش نمایندگان مجلس این بود و  اعتباراتی که وزارت ارشاد یا سازمان تبلیغات می‌خواست به دلیل اینکه جنگ تمام شده بود و تاکیدی بر روی نبود به حدی که مورد نظر بود برایش داده می‌شد و تصویب میشد و اتفاقا با اکثریت آراء هم این اعتبارات تصویب می‌شد.  اما در نتیجه چقدر داده میشد به دلیل اینکه روند کار یه روندی بود که سطح مطالبات به سرعت بالا رفت و این سطح مطالبات وقتی افزایش پیدا میکردناچار  از منابع نفت و سایر درآمدها که خیلی کم هم بود جوابگو نبود استفاده میشد و در نتیجه رقابتی به وجود می آمد. در همان سالهای آخر دوره‌ی سوم چون می‌بایست کار تولید انجام بشود و مساله اصلی هم از روز اول برای مردم اشتغال و درآمد بود و برای مردم یک مقدار مسائل تبلیغی و به نوعی گسترده‌ی فرهنگ تبلیغات جبهه و جنگ کمی رنگ باخت و کمتر شد. در سالهای بعد کمی بیشتر به مسایل زیر بنایی پرداخته شد و موسساتی که کار تبلیغاتی برا دفاع مقدس میکردند راه خودشان را ادامه میدادند ولی در مجلس کارهای عمرانی و ساخت ساز پررنگ تر شد، اما این به معنی کمرنگ شدن مسائل مربوط به خانواده شهدا نبود چرا که در دوره‌های بعدی هم که بررسی میکردم، مجلس معمولا با مباحث مربوط به شهدا و ایثارگران و به صورت کلی دفاع مقدس موافقت میکرد و هیچ کس عنادی نداشت .

تجاوز به ایران برای دشمن آرزویی دست نیافتنی بود


در دولت مجلس این موضوع جا افتاده بود که همین مردمی که از مرزها دفاع کردند بهتر سیستم بومی هستند که میتواند جلوی هر دشمنی سد کنند. عملا دیگه تجاوز به ایران شده بود یکی از آرزوهای دشمنان هرگز دست یافتنی نبود. چون ایران در آن موقع و بعد از انقلاب خاموش بود ارتش ایستاده بود و در حقیقت سپاه به آن معنا تشکیل نشده بود که جنگ شد و بعد از دفاع مقدس همه‌ی ملت ایران و مخصوصا نسل جوان بیدار شد، عملا اجازه داده نمیشد که یک اتفاق دومی مثل حمله‌ی عراق صورت بگیرد. مثلا مرزها که بیشتر بررسی میشد مرز افغانستان و پاکستان با ایران بود و مرز عراق دیگر قرنطینه شده بود، هم پادگانهای سپاه و هم تجاربی که نیروهای مردمی بسیج به دست آورده بودند نشان میداد که عراق تا یکصدسال دیگه گرفتار خودشد خواهد ماند.  اما در این دو نقطه افغانستان و پاکستان هم دغدغه بود از سویی افغانستان هم جنگ و طالبان وجود داشت و روز به روز به درهم ریختگی بیشتری داشت چه از لحاظ مدیریت کشورشان و هم از طرفی ما ‌میزبان نزدیک به چهار میلیون افغانی مهاجر شده بودیم، پاکستان هم که گرفتاری خاص خودش را داشت و ماهیت دولت پاکستان هم گرچه پایگاه آمریکا بودند و هم افغانستان پایگاه آمریکا بودند اما دغدغه ای به این معنا نبود برای اینکه نظر ما این بود که اگر عشایر در مرزها و خود بومیان در مرحله‌ی دوم به عنوان‌پشتیبان تقویت بشوند و پادگان های بسیج، ارتش و سپاه از تهران و از مراکز استانها خارج بشوند و در مرزها مستقر بشوند در نتیجه هیچ جنبنده ای نمیتونه وارد کشور بشود و حتی از مرزهای گسترده‌ی یک میلیون و ششصدو چهل و هشت هزار کیلومتری ایران که هجدهمین کشور پهناور هست. یک اطمینان خاطر هم پیدا شده بود که این وزارت دفاع و پشتیبانی برنامه خودش را  انجام میدهد. اما دفاع مقدس و برنامه‌ریزی هایی که می‌شد خیلی از نیروهای جنگ فاصله گرفتند و به دلیل مشغله‌هایی که داشتند به جای اینکه پایگاهها در سطح شهرستانها تقویت بشود ضعف وجود داشت به صورتی که بیشتر برنامه‌ها در تهران انجام می‌شد و اون‌ موقع فقط از پایتخت پشتیبانی می‌شد.

یک وحدت فرهنگی و انقلابی در کشور وجود داشت


جمعیت‌هایی که برای جبهه شکل می‌گرفتند  قالبا از شهرستانها بودند و مخصوصا از بسیج عشایر و بسیج روستاییان بود. من یادم هست در یک روز پنج هزار عشایر بسیج شده بود. یک وحدت فرهنگی و یک وحدت انقلابی در کشور وجود داشت و رمز اصلی آن کلمه‌ای است که همه ما از ابتدا آن را به خاطر سپرده بودیم و بهش عمل می‌کردیم، امام بزرگوار پیشوای انقلاب اسلامی فرمودند: رمز پیروزی ما وحدته کلمه است. این وحدت کلمه را سعی کردیم در همه مراحل زندگی جاری وساری کنیم از جمله در قانونگذاری . ولی یک نکته‌ای که هست این است که هنوز ضعف‌هایی در کشور وجود دارد در عین حالی که زحمات زیادی کشیده می‌شود و برخی مخالف دولت حرکت می‌کنند و دولت هم ضد برخی از نهاد ها و ارگانها است و این ضعفی است که وجود دارد و باید برطرف‌ بشود و آقایان بیشتر به سخنرانی سرگرم شدند. در مسجد سلیمان زحمات زیاد کشیده شد تا فرهنگ دفاع مقدس تقویت شود و گروه‌های چپ از شهرستان خارج شوند که تماما بر عهده نیروهای انقلابی بود .

 

 

 


انتهای پیام//
کد خبرنگار : 1952

           


دیدگاه
لطفا دیدگاه خود را با حروف فارسی بنویسید
"بسیج پرس" مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبین است.
"بسیج پرس" از انتشار دیدگاه هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی احترامی به اشخاص قومیت ها عقاید دیگران موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه های دین مبین اسلام باشد معذور است.
دیدگاه ها پس از تائید مدیر بخش مربوطه منتشر می شود.






چند رسانه ای

آخرین اخبار
پربازدیدترین
اخبار رده ها

خبرگزاری سپاه محمد رسول الله (ص) تهران بزرگ - بسیج پرس