یک فعال محیط زیست خوزستانی سدسازی و انتقال آب را دلیل اصلی ریزگردهای خوزستان دانست و گفت: با این وجود مسئولان علت اصلی ریزگردها را خارجی عنوان می کنند تا از زیر بار مسئولیت سدسازی ها شانه خالی کنند.

به گزارش بسیج پرس, ناصر عبیات فعال محیط زیست خوزستانی با ارسال یادداشتی به خبرگزاری فارس عنوان کرد:

 مدت‌ها مسئولان علت ریزگردها را خارجی عنوان می کنند تا از زیر بار مسئولیت سدسازی ها شانه خالی کنند.

 آنها همیشه علل و عوامل ریزگردها را به جاهای دور و خارج از کشور می کشانند، چرا که اولاً نمی خواهند به این مشکلات رسیدگی کنند و ثانیا خودشان خوب می دانند که مشکل ریزگردها را خودشان با ایجاد سد بزرگ کرخه به وجود آورده اند.

  سد کرخه یکی از عوامل بسیار بزرگ ایجاد بحران ریزگرد در خوزستان است که گویا حذف این سد و یا حداقل رهاسازی یک مقدار جزئی آب از آن برای تالاب های خشک استان غیرممکن و بلکه برای آنها باورنکردنی هم هست.

نه تنها هورالعظیم با ساختن سد کرخه خشک شد، بلکه تالاب های بین النهرین از جمله هورالحویزه، هورالحمار، تالابهای مرکزی و…‌ هم خشک شدند.

 سد کرخه نزدیک ترین سد به هورالعظیم و فاصله کمتر از ۲۰۰ کیلومتر از هورالعظیم قرار دارد و تقریبا عامل اساسی خشک شدن هورالعظیم و تالاب های مجاور دیگر است.

سازمان ملل پیامدهای خشک کردن تالاب های بین النهری از جمله هورالعظیم را حدود سه دهه پیش به به کشورهای منطقه هشدار داده بودند اما کو گوش شنوا؟

باید از رئیس سازمان محیط زیست و مسئولین ذی ربط پرسید که تا به حال برای حل معضل ریزگردهای داخلی چه کار کرده اید!؟ در سال های قبل که برای حل مشکل ریزگردها بودجه ای در نظر گرفته می شد با این بودجه آیا یک درصد ریزگردها هم مرتفع شد؟

همین بحران اخیر ریزگردها و تمام خاکی که در هوا معلق شد و به سوی شهرهای خوزستان روانه را در شش های مردم فقیر خوزستان ذخیره کرد. این ریزگردها از خود خوزستان از خود کانون بزرگ خوزستان یعنی هورالعظیم و اطراف اهواز بلند شدند آن گاه آقایان این خاک ها را از عراق می دانند.

در واقع در طول سالهای گذشته و بعد از افتتاح و آبگیری بزرگترین سدخاکی خاورمیانه در خوزستان پدیده شوم گرد و غبار  هم ظهور پیدا کرد.

با افتتاح این سد، تالاب های بین النهرین و به ویژه هورالعظیم تقریباً نابود شدند و آنچه امروز در این به اصطلاح تالابها مشاهده می شود فقط فاضلاب و پساب های کشاورزی است که در جای محدودی از این اقلیم خشک جمع شده است، می توان بزرگترین کانون های گرد‌ و خاک در سطح منطقه را در همین تالاب های خشک پیدا کرد.

 هر زمانی قسمت وسیعی از جلگه خوزستان زیر کشت برنج برود از میزان گرد و خاک معلق در هوا هم بسیار کاهش می یابد این پدیده بیشتر در فصل تابستان و پاییز قابل مشاهده است.
معمولا در دشت آزادگان و هویزه کشت برنج بر پدیده ریزگردها خیلی مؤثرتر از بقیه جاهاست زیرا این منطقه جزئی از تالاب های بین النهرین یعنی هورالعظیم است، در گذشته تقریباً تمام دشت آزادگان و دشتهای هویزه به زیر آب می رفت و هورالعظیم و تالابهای بین النهرین همانند یک دریای وسیعی قسمت وسیعی از جنوب غرب کشور را فرا می گرفت.
رطوبت حاصل از تبخیر آب تالاب باعث می شد که ذره ای گرد و خاک هم بلند نشود و از طرفی تمام کانون های ریزگرد امروزی در گذشته نه چندان دور به زیر آب رفته بود.

به عقیده برخی کارشناسان به این روش، می توان به صورت موقت و حداقل در محدوده زمانی معین از شر ریزگردها در امان ماند و نفس راحت کشید.

 بستر کشت برنج که به طور مستمر آب در آن جریان دارد حداقل همانند تالاب تا حدود بسیار بالایی رطوبت موجود در هوا را تأمین می کند و بدین طریق موقتاً از بلند شدن و انتشار ریزگردها جلوگیری می کند.
از طرفی عده زیادی از مردم خوزستان به ویژه کشاورزان محروم دشت آزادگان از این راه امرار معاش می کنند.

دسته بندی: آخرین اخبار, محیط زیست برچسب ها:

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

<script>