[ad_1]

جشنواره سینماحقیقت ـ4/گروه فرهنگ و هنر بسیج پرس به نقل از خبرگزاری دفاع‌پرس؛ ـ رسول حسنی؛ «مکی مردی از اربعین» روایت جهادگرهای سردار «مکی یازع» از رزمندگان دیروز جبهه دفاع مقدس و امروز جبهه جهاد است. کسی که با کمترین امکانات توانسته به بهترین شکل ممکن در بحران‌های مختلف مانند سیل خوزستان و لرستان و زلزله کرمانشاه و … به خوبی ظاهر شود و به تنهایی بیشتر از صدها مدیر و نهاد و دستگاه دولتی مثمر ثمر باشد.

یازع نه تنها معاش و کار سیل‌زدگان را تامین کرده بلکه به درستی درک کرده نیاز فرهنگی قربانیان بلایای طبیعی باید مرتفع شود. این فیلم به کارگردانی حبیب احمدزاده، حسین روشنکار و مهرداد افرسیابی و از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی است که در بخش «جایزه شهید آوینی» چهاردهمین جشنواره سینماحقیقت به نمایش درآمد.

این فیلم چهره مردمی نیروهای مسلح را به خوبی به تصویر کشیده است، در سکانسی از ین فیلم سردار شهید حاج قاسم سلیمانی می‌گوید وقتی نیاز نیروهای مسلح به پشتیبانی مردم نیاز داشت آنها بدون هیچ چمداشتی اعلام حضور پیدا کردند و اکنون که مردم سیل‌زده نیازمند امدادرسانی هستند نیروهای مسلح با همه توان خود باید وارد میدان شوند. البته حضور میدانی شهید سلیمانی و شهید ابومهدی به همراه دیگر همرزمانشان گواه این گفته شهید سلیمانی است.

قبل از این و در برخی رسانه‌ها دیدیم که یکی از مسئولان با کفش و با کمال بی‌احترامی وارد محل اسکان سیل‌زده‌ها می‌شود، در این اثر می‌بینیم که سرداران شهید جبهه مقاومت فارغ از جایگاه مهم نظامی و سیاسی‌ای که دارند و بدون هیاهو و پروپاگاندای رسانه‌ای به دل حادثه می‌زنند و حتی از حداقل امکاناتی که برای سیل زدگان تدارک دیده‌اند استفاده نمی‌کنند.

این قهرمانان در مقابل می‌کوشند کمک‌های مردمی را که به نام و اعتبار آنها تهیه شده را به حضور هنرمندان مرتبط کنند و به شدت پرهیز دارند تا نامی از آنها مطرح شود. در حالی در تصاویر فیلم می‌بینیم شوق مردم برای دیدن سرداران جبهه مقاومت بسیار بیشتر از دیدن هنرمندان معروف سینما است.

«مکی مردی از اربعین» به خوبی نشان داد که آتش به اختیار بودن چه معنایی در تفکر رهبر معظم انقلاب دارد، به خوبی نشان داد که می‌توان با دست خالی نیز کار کرد و به دلخوش به وعده‌ها نبود. از این منظر «مکی مردی از اربعین» اثری است که بیش از آنکه اسیر تکنیک‌های هنری باشد مشحون از نکته‌هایی است که باید درباره آن صحبت کرد و نوشت.

انتهای پیام/ ۱۶۱

[ad_2]